เบิ่งมองส่องถึง "เฉลิม นาคีรักษ์" ศิลปินแห่งชาติ ทัศนศิลป์ เลือดเนื้อเชื้อไขคนอีสานใต้

เบิ่งมองส่องถึง "เฉลิม นาคีรักษ์" ศิลปินแห่งชาติ ทัศนศิลป์ เลือดเนื้อเชื้อไขคนอีสานใต้ สอนศิลปะที่วิทยาลัยเพาะช่างนานถึง 37 ปี

วันนี้ผมไปหาเข็มมาเย็บรังดุม (แทนคำว่ารังกระดุม เหมือน บัณฑิต ให้ออกเสียงว่า บัณดิด เพราะขุนรามคำเเหง ประดิษฐอักษรไทย กำหนดให้ออกเสียงไว้อย่างนี้ และอีกหลายคำที่ยังเคลียบแคลง) ครั้งก่อนมักจะเขียนอิสาณ คณะนี้นิยมเขียนว่า อีสาน ผมว่าคำหลังนี้จะดีกว่า เช่นเรียกว่าครูจะลึกซึ้งกินใจกว่าเรียกว่าอาจารย์ ค้นหาเข็มของเสื้อไปค้นกล่องเครื่องมือเย็บผักถักร้อยของภรรยา ไปพบกับซองแสตมป์เก่าที่เคยสะสมเอาไว้ เอาออกมาดูพบที่คนใส่ชุดไทยลีลาอ่อนชอบแบบนี้ ไม่ทราบว่าเป็นผลงานของ

ศาสตราจารย์พิเศษ เฉลิม นาคีรักษ์ ศิลปินแห่งชาติ
ศาสตราจารย์พิเศษเฉลิม นาคีรักษ์ หรือไม่ เพราะท่านเป็นผู้ถนัดภาพลีลาแบบนี้
สำหรับประวัติของ...
ศาสตราจารย์พิเศษเฉลิม นาคีรักษ์ (พ.ศ.
2460-2545) เป็นศิลปินแห่ง
ชาติ สาขาทัศนศิลป์
(จิตรกรรม) ปี 2531 ผู้บุกเบิก
ศิลปะประยุกต์ไทย มีผลงาน
เด่นด้านจิตรกรรมไทย

ประยุกต์ ภาพชีวิตชนบทอีสาน
และพระบรมสาทิสลักษณ์
สำคัญ เป็นครูศิลป์ผู้มีบทบาทที่
วิทยาลัยเพาะช่างยาวนาน ได้
รับการเชิดชูเกียรติเป็นศิลปิน
แห่งชาติและอมรศิลปินมรดก
อีสาน.

ประวัติโดยสังเขป
การศึกษาจบจากโรงเรียนเพาะช่างเรียนวิชาครูประถมอบรมทฤษฎีศิลป์กับส. ศิลป์ พีระศรี ท่านเป็นคนอำเภอตระการพืชผล จังหวัดอุบลราชธานี
ท่านเป็นศิลปินเป็นครู จริงไม่ขวนขวายออกสื่อ เหมือนอย่าง อ.เฉลิมชัยโฆษิตพิพัฒน์ แห่งวัดร่องขุ่นศิลปินพาณิชย์ ท่านนิยมชมชอบออกสื่อเป็นนิจสิน โดดเดี่ยวกับนักข่าวพาณิชย์บ้านผม ที่นิยมออกสื่อขึ้นปรากฏตัวบนเวที.

ผมมีความผูกพันกับภาพวาด เพราะเคยวาดฝันไว้ว่าจะไปเรียนที่มหาวิทยาลัยเพราะช่าง แต่ฝันสลาย หากได้ไปเรียนคงจะเป็นรุ่นพี่ของอาจารย์เฉลิมชัยแห่งวัดร่องขุนเป็นแน่
แต่นิสัยคงจะไม่ทะลุคางกล้องขนาดนั้นในฐานะอารมณ์ศิลปิน อารมณ์คงจะเบาๆกว่านั้นนิดนึง

มนุษย์มีความเท่าเทียมความรู้อยู่ที่การศึกษา เพียรพยายามไขว่คว้าหามา ไม่ว่าจะเกิดมุมไหนของประเทศ การศึกษาเท่านั้นที่นำพาชีวิตให้ประสบผลสำเร็จ

โดย...เสนาะ วรรักษ์/บันทึก

