"เขมรสูง VS เขมรต่ำ- ขอมดำ"เกี่ยวข้องกับ "กัมพูชา"อย่างไร...?

0 25

"เขมร"ประกอบด้วย เขมรสูง สัญชาติไทยที่อาศัยอยู่ที่ราบสูง 3 จังหวัดบุรีรัมย์สุรินทร์ ศรีสะเกษ และเขมรต่ำ คือ กัมพูชา ปัจจุบัน

คนเขมรสุรินทร์เมื่อจะไปเมืองหลวง จะพูดว่าโตวซีม แปลเป็นลาวว่า"ไปไท้"บ้างก็ว่าโตวมืงเก้าะ (พูดลากเสียง) แปลว่าไปบางกอก จะไม่พูดว่าโตวกรุงเทพฯจะขนานนามตัวเองว่าเขมรสุรินทร์เขมรบุรีรัมย์เป็นต้น ขแมรร์เสร็น หรือ ขแมรร์บุรีรัมย์

ต้นกำเนิดชาวเขมรมีความซับซ้อน โดยนักวิชาการเชื่อว่ามีหลายกลุ่มอพยพผสมผสานกันโดย มีทฤษฎีว่ากลุ่มบรรพบุรุษเริ่มอพยพมาจากตอนใต้ของจีนลงมา ( กลุ่มมอญเขมร) และมีการรับอิทธิพลจากอินเดียใต้มามากโดยเฉพาะด้านวัฒนธรรมศาสนาราชวงศ์เช่นชื่อวรมันทำให้เกิดเป็นอารยธรรมเขมรโบราณ แต่ไม่ได้หมายความว่าเขมรมาจากอินเดียโดยตรงมีชนเผ่าพื้นเมืองดั้งเดิมที่อพยพมาผสมผสานกัน

แนวคิดเกี่ยวกับต้นกำเนิด จีนตอนใต้เป็นทฤษฎีหลักว่ากลุ่มออสโตรเอเชียติกบรรพบุรุษชาวขอมเขมรอพยพมาทางตะวันออกเฉียงเหนือของอินโดจีนและตั้งถิ่นฐาน

อินเดียตอนใต้รับอิทธิพลอย่างมากจากอินเดียทั้งศาสนาพราหมณ์ฮินดูพุทธศาสนาและระบบราชวงศ์เช่นชื่อวรมัน

ชนพื้นเมืองท้องถิ่นมีชนเผ่าดั้งเดิมที่อาศัยอยู่ก่อนแล้ว เช่น"กลุ่มNegrito(ขอมดำ)" ที่ผสมผสานกัน

ประวัติ เสียมราฐ และ พระตะบอง เคย เป็นส่วนหนึ่งของสยามตั้งแต่ ปลายศตวรรษที่ 18 จนถึงปี พ.ศ. 2450 โดยเป็นส่วนหนึ่งของ "มณฑลบูรพา" ที่ตั้งขึ้นสมัยรัชกาลที่ 5 ก่อนจะถูกยกให้ฝรั่งเศสในสนธิสัญญาสละดินแดนเพื่อแลกกับจังหวัดตราด ทั้งสองเมืองกลับมาอยู่ในการปกครองของไทยช่วงสั้นๆ ในสงครามโลกครั้งที่ 2 (พ.ศ.2484-2489) แต่สุดท้ายไทยก็ ต้องคืนให้กัมพูชาในปี พ.ศ.2489

การผนวกเข้ากับสยาม: ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช (รัชกาลที่ 1) เมืองพระตะบองและเสียมราฐถูกผนวกเข้ากับสยาม (พ.ศ.2338) โดยมีขุนนางไทยอย่างตระกูลอภัยภูเบศร์เป็นผู้สำเร็จราชการการจัดตั้งมณฑล: สมัยรัชกาลที่ 5 (พ.ศ. 2434) ได้รวมเมืองพระตะบอง เสียมราฐ และศรีโสภณ เข้าเป็น

การจัดตั้งมณฑล: สมัย รัชกาลที่ 5 (พ.ศ. 2434) ได้รวมเมืองพระตะบอง เสียมราฐ และศรีโสภณ เข้าเป็น"มณฑลบูรพา" การยกให้ฝรั่งเศส: เพื่อรักษาเอกราชและแลกกับการได้ตราดคืน สยามต้องยกมณฑลบูรพาให้ฝรั่งเศส (เจ้าอาณานิคมอินโดจีน)ในปี พ.ศ. 2449 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ไทยได้ดินแดนเหล่านี้กลับ คืนมาเป็นส่วนหนึ่งของไทย

ความผูกพัน แม้จะไม่ได้เป็นของไทยแล้วแต่ความผูกพันทางด้านภาษา วัฒนธรรม และสายเลือดระหว่างคนไทยกับผู้คนในดินแดนพระตะบองและเสียมราฐยังคงอยู่จนถึงปัจจุบัน

อนึ่ง เสียมเรียบ คือที่ตั้ง นครวัด นครธมและสนามบินนั่นเอง